Preparatyka metalograficzna przygotowanie próbek do analizy mikroskopowej

Próbki przygotowane do badania metalograficznego zwykle przeprowadzanego przy pomocy mikroskopu optycznego nazywa się szlifami lub zgładami. Ich przygotowanie można podzielić na trzy główne etapy, mianowicie cięcie próbki z większego detalu, inkludowanie w żywicy termo lub chemoutwardzalnej i ostatecznie szlifowanie wraz z polerowaniem, dla usunięcia z próbki fałszywych kontrastów utrudniających przeprowadzenie obserwacji jej struktury.

Etapy preparatyki metalograficznej

Pierwszym etapem preparatyki jest cięcie próbki z detalu, większego fragmentu badanego materiału. Sposób pobrania próbek zależy od jego właściwości. Preparatyka metalograficzna precyzyjnego badania struktury materiałów zakłada pobranie kilku próbek, w przypadku dużych przedmiotów pobieranych z różnych jego części. Do cięcia materiału korzysta się z przecinarek metalograficznych i precyzyjnych ze specjalistycznymi tarczami tnącymi i systemem chłodzenia.

Inkludowanie pobranej próbki w żywicy pozwala na zabezpieczenie jej przed uszkodzeniami i ustabilizowanie, co ważne szczególnie w przypadku niewielkich rozmiarów wyciętego fragmentu materiału. Rodzaj żywicy dobiera się pod kątem próbki i jej właściwości.

Preparatyka metalograficzna może skończyć się na szlifowaniu i polerowaniu próbki. Pozwala to na usunięcie jej odkształceń aż po drobne rysy, dzięki czemu obserwacja odbitego w niej światła pod mikroskopem będzie dokładna. Do polerowania używa się specjalistycznych zawiesin polerskich. Dla ujawnienia struktury badanego materiału po polerowaniu próbki można poddać ją dodatkowo trawieniu.